پنجشنبه ۷ اسفند ۱۳۹۹ - ۰۰:۱۹

سیزده رجب، میلاد مولای مهربانی ها

زابل

امشب، مردی گستره آفاق را روشن می کند که شجاعتش، شجاعت تمام شجاعان را بی رنگ می کند. امشب، کودکی خواهد خندید که عدالت را تفسیری عاشقانه خواهد کرد. امشب، کسی سکوت کعبه را خواهد شکست که روزی بر بلندای شانه های خورشید، با تبر معرفت، بت های زمانه را خواهد شکست. امشب، ستاره ای خواهد درخشید که درخشش نجابتش، آغوش مهربان مظلومیت است و امشب، شب آمدن صاحب ذوالفقار، حیدر کرار است، آمدنش مبارک!

بنا به نوشته مورخین، امام اول شیعیان، امام علی(ع) در روز جمعه ۱۳ رجب سال سی‌‏ام عام الفیل و در خانه‌ی خدا متولد شدند.

پدر آن حضرت ابوطالب فرزند عبدالمطلب بن هاشم بن عبد مناف عموی پیامبر(ص) و مادرش هم فاطمه دختر اسد بن هاشم بود، بنابراین امام علی(ع) از هر دو طرف هاشمی نسب است.

مادر این حضرت، خداپرست بوده و با دین حنیف ابراهیم زندگی می‌کرد و پیوسته به درگاه خدا مناجات کرده و تقاضا می‌نمود که وضع این حمل را بر او آسان گرداند.

فاطمه بنت اسد، مادر امیر المؤمنین(ع)، در حالی که هنگام تولد فرزندش فرا رسیده بود به زیارت خانه‌ی خدا رفت و گفت: "خدایا من به تو و به آن چه از رسولان و کتاب‌ها از جانب تو آمده‏اند ایمان دارم و سخن جدم ابراهیم خلیل را تصدیق می‌کنم و اوست که این بیت عتیق را بنا نهاده است. به حق آن که این خانه را ساخته و به حق مولودی که در شکم من است ولادت او را بر من آسان گردان."

در این هنگام به فرمان خدا، دیوارهای خانه‌ی خدا (کعبه) شکافت و فاطمه به درون خانه رفت و دیوار به هم بر آمد.

فاطمه پس از سه روز بیرون آمد و در حالی که امیرالمؤمنین(ع) را در بغل داشت، گفت: من به خانه خدا وارد شدم و از میوه ‏های بهشتی و بار و برگ آنها خوردم و چون خواستم بیرون آیم، هاتفی ندا کرد: "ای فاطمه نام او را علی بگذار که او علی است و خداوند علی الاعلی می‌فرماید من نام او را از نام خود گرفتم و به ادب خود تأدیب‌اش کردم و او را به غامض علم خود آگاه گردانیدم و اوست که بت‌ها را در خانه من می‌شکند و اوست که در بام خانه ‏ام اذان می‌گوید و مرا تقدیس و پرستش می‌نماید. خوشا بر کسی که او را دوست داشته باشد و فرمانش را اطاعت کند و وای بر کسی که با او دشمنی کرده و از او نافرمانی کند."

و چنین افتخاری منحصر به فردی که برای علی(ع) در اثر ولادت در درون کعبه حاصل شده است برای احدی از عموم افراد بشر به دست نیامده است.

امام علی (ع) تنها فردی است که در خانه خدا متولد شد

در بعضی روایات آمده است که فاطمه بنت اسد پس از وضع حمل (پیش از آن که به دستور ندای غیبی، نام علی را برای آن حضرت برگزیند) نام وی را حیدر انتخاب کرده بود؛ و چون نام آن حضرت علی گذاشته شد، "حیدر" یکی از القاب آن حضرت گردید.

از دیگر القاب مشهور آن حضرت " اسدالله، مرتضی، امیرالمؤمنین و اخو رسول‌الله" بوده و کنیه‌های ایشان نیز "ابوالحسن و ابوتراب" است. همچنین فاطمه بنت اسد برای رسول اکرم(ص) نیز به منزله‌ی مادر بوده و از اولین گروهی است که به آن حضرت ایمان آورد و به مدینه مهاجرت نمود و هنگام وفاتش نبی اکرم(ص)، پیراهن خود را برای کفن او اختصاص داد و بر جنازه ‏اش نماز خواند و خود در قبر او قرار گرفت تا وی از فشار قبر آسوده گردد و او را تلقین فرمود و دعا نمود.

کودکی و اسلام حضرت علی (ع)

زمانی که حضرت علی ۶ ساله بود، پدرش، ابوطالب که ریاست بنی‌هاشم را بر عهده داشت، دچار مشکل مالی گردید. حضرت محمد که خود در کودکی تحت سرپرستی ابوطالب قرار گرفته بود و در این زمان سنش از ۳۰ سال گذشته بود، برای سبک‌کردن بار عائلهٔ وی به او پیشنهاد کرد که سرپرستی علی را او بر عهده بگیرد. ابوطالب پذیرفت و حضرت علی از کودکی در خانهٔ حضرت محمد، تحت نظر او قرار گرفت.

هنگامی که حضرت محمد اعلام دریافت وحی الهی نمود، حضرت علی که در آن زمان ۱۰ ساله بود به او ایمان آورد و مسلمان شد.

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.