چهارشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۰ - ۱۴:۰۶

روز بزرگداشت عطار نیشابوری گرامی باد

عطار

بیست و پنجم فروردین،روز بزرگداشت عطار نیشابوری،شاعری از دیار خراسان و اهل سیر و سلوک و عرفان، گرامی باد.

آوازه شخصیت های بزرگ تاریخی،محصور در یک زمان نمانده و همواره،نسل های آینده را متاثر کرده است.یزرگ مردانی که قرن ها پیش زیسته اند؛اما هنوز هم جهانی،وامدار نوع نگاه یا آثار آنان است.

امروز،به بهانه بزرگداشت شاعر نامی ایرانی،《شیخ عطار نیشابوری》،نگاهی کوتاه به زندگی این هنرمند پرآوازه خواهیم داشت.

《محمدرضا شفیعی کدکنی》،در مقدمه ای که بر 《منطق الطیر》 نوشته،اشاره می کند که شخصیت عطار در ابری از ابهام است و تنها می دانیم که او در نیمه ی دوم قرن شش و ربع اول قرن هفتم می زیسته است،زادگاه او نیشابور و نامش، آنگونه که عطار گاهی در اشعارش به هم نامی خود با پیامبر اسلام اشاره می کند،《محمد》بوده است.

عطار،داروسازی و داروشناسی را از پدرش آموخت و در عرفان مرید سلسله ی خاصی از مشایخ تصوف نبود و به کار عطاری و درمان بیماران می پرداخت.از این باب در بیشتر شعرهایش از خود به نام《عطار》یاد می کند،گاهی نیز لفظ 《فرید》 را که مخفف لقبش 《فرید الدین》است،برای تخلص می آورد.

وی علاقه ای به مدرسه و خانقاه نشان نمیداد و دوست داشت راه عرفان را از داروخانه پیدا کند؛ این شغل عطاری ،عامل بی نیازی و بی رغبتی عطار به مدح گویی برای پادشاهان شد.

آثار به جا مانده از وی بسیار ارزشمند و گرانبها هستند.در این راستا می توان به دیوان اشعار ،اسرارنامه،الهی نامه،منطق الطیر و ...اشاره کردو همچنین آثار منثور وی شامل اخوان الصفا و تذکره الاولیا است.

مرگ این شاعر نامی و پرآوازه در سال۶۱۸ هجری قمری،به هنگام حمله مغول بود و در نزدیکی دروازه شهر به دست سربازان مغول رقم خورده است و متاسفانه تمام آثار وی سوزانده شد و آثاری که از وی در دست است،تنها آثاری است که قبل از حمله مغول،به سایر شهرها برده شده بودند.آرامگاه فریدالدین عطار نیشابوری،در محله باستانی شادیاخ نیشابور واقع شده است.

یاد و نامش گرامی باد.

گردآورنده:فاطمه دلاور 

ارسال نظر

    • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
    • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
شما در حال ارسال پاسخ به نظر « » می‌باشید.